Romantyczny patriotyzm walki, czy pozytywistyczny utylitaryzm – która z tych postaw jest ci bliższa i dlaczego? – plan

I ZAWIĄZANIE.

Odwieczny konflikt między „wiarą” a „czuciem”, „sercem” a „rozumem” – konsekwencje
sporu romantyków i klasyków wciąż są żywe. Kto bardziej potrzebny zniewolonej
ojczyźnie: dobry żołnierz, czy elokwentny dyplomata?

II ROZWINIĘCIE.
  • romantyczni idealiści a rzeczywistość:
    – A. Mickiewicz – „Konrad Wallenrod” (problem bycia lisem albo lwem w walce
    przeciw zaborcy)
    – A. Mickiewicz – „Dziady cz. III” (metamorfoza Gustawa w zdecydowanego na wszystko
    Konrada – mesjasza narodu)
    – J. Słowacki – „Kordian” (Kordian i jego jednostkowy, podobny do rojeń szaleńców,
    dumny i bezowocny bunt
    – A. Mickiewicz „Księgi narodu polskiego i księgi pielgrzymstwa polskiego” (hasła
    wolności, braterstwa, walki „O wolność waszą i naszą” na sztandarach żołnierzy
    – tułaczy i emigrantów).
  • postawa bohatera łączącego cechy romantycznego zafascynowania
    walką, z pozytywistycznym – racjonalnym podejściem do nowej rzeczywistości
    – B. Prus – „Lalka” (postać Wokulskiego) czasem też zaskoczenie i serwilizm
  • racjonalizm, umiar, zasada „złotego środka”
    – A. Frycz Modrzewski – „O naprawie Rzeczpospolitej”
    – pisma H. Kołłątaja, St. Staszica (np. „Przestrogi dla Polski”)
    – program literatury pozytywizmu polskiego (pisma A. Świetochłowskiego)
    – „Wykłady filozofii pozytywnej” A. Comte’a

    III ZAKOŃCZENIE.

    W przypadku obu postaw można wykazać na zasadzie opozycji duże rozbieżności
    sposobu dążenia do wolnej ojczyzny. Obu postawom wiele można zarzucić, wiele
    też wskazać dobrego.
    Bardziej przychylam się ku postawie romantycznej, gdyż związane jest to z moją
    psychiką i typem osobowości. Preferuję program romantyczny, jakim jest „Oda
    do młodości” A. Mickiewicza.
    [PG]

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *