Zaimek

Do zaimków zaliczamy wyrazy, za pomocą których wskazujemy lub pytamy o osoby, przedmioty, ich cechy, jak również o okoliczności, czynności i stany. W zdaniu główną funkcją zaimków jest zastępowanie innych części mowy.

Zaimki dzielimy:

a) ze względu na część mowy, którą zastępują, na:

rzeczowne, np. ja, on, coś, co, kto, nic, nikt.
Większość zaimków rzeczownych odmienia się przez przypadki.
Przez przypadki, liczby, rodzaje odmienia się zaimek rzeczowny on (ona, ono).

przymiotne, np. czyj, który, ten, tamten, mój, wasz, jaki.
Zaimki przymiotne odmieniaja się przez przypadki, liczby i rodzaje.

przysłowne, np. tak, tu, tam, wtedy, jak, gdzie, kiedy.
Zaimki przysłowne są nieodmienne.

liczebne, np. ile, tyle.
Zaimki liczebne odmieniają się przez przypadki
i rodzaje.

b) ze względu na znaczenie na:

osobowe, np. ja, ty, my, wy,

dzierżawcze, np. mój, twój, nasz, wasz, swój,

wskazujące, np. ten, ta, to, tamten, ów,

pytające, np. kto?, co?, który?, jaki?, gdzie?,

zwrotne: się, sobie, siebie, sobą,

nieokreślone, np. ktoś, coś, jakiś, gdzieś, gdziekolwiek,

upowszechniające, np. każdy, wszyscy, zawsze, żaden, nic,

względne – takie same jak pytające, tylko w zdaniu złożonym pełnią funkcję spójników.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *