Zaimek

Do zaimków zaliczamy wyrazy, za pomocą których wskazujemy lub pytamy o osoby, przedmioty, ich cechy, jak również o okoliczności, czynności i stany. W zdaniu główną funkcją zaimków jest zastępowanie innych części mowy.

Zaimki dzielimy:

a) ze względu na część mowy, którą zastępują, na:

– rzeczowne, np. ja, on, coś, co, kto, nic, nikt.
Większość zaimków rzeczownych odmienia się przez przypadki.
Przez przypadki, liczby, rodzaje odmienia się zaimek rzeczowny on (ona, ono).

– przymiotne, np. czyj, który, ten, tamten, mój, wasz, jaki.
Zaimki przymiotne odmieniaja się przez przypadki, liczby i rodzaje.

– przysłowne, np. tak, tu, tam, wtedy, jak, gdzie, kiedy.
Zaimki przysłowne są nieodmienne.

– liczebne, np. ile, tyle.
Zaimki liczebne odmieniają się przez przypadki
i rodzaje.

b) ze względu na znaczenie na:

– osobowe, np. ja, ty, my, wy,

– dzierżawcze, np. mój, twój, nasz, wasz, swój,

– wskazujące, np. ten, ta, to, tamten, ów,

– pytające, np. kto?, co?, który?, jaki?, gdzie?,

– zwrotne: się, sobie, siebie, sobą,

– nieokreślone, np. ktoś, coś, jakiś, gdzieś, gdziekolwiek,

– upowszechniające, np. każdy, wszyscy, zawsze, żaden, nic,

– względne – takie same jak pytające, tylko w zdaniu złożonym pełnią funkcję spójników.