„Jesteśmy dziećmi epoki. Epoka jest polityczna”. Zilustruj przykładami z literatury słowa W. Szymborskiej. – plan

I. ZAWIĄZANIE:

Pojęcie „polityka XX w.” jako epoka upolitycznienia człowieka i rzeczywistości
w jakiej żyje. Zawód polityka, literatura polemiczna. Uwikłanie jednostki w
niszczący proces historyczny.

II. ROZWINIĘCIE:

 

  • człowiek w wirach historii („Historia jest nocną zmorą, z której
    staramy się przebudzić” – J. Joyce)
    – S. I. Witkiewicz – „Szewcy” (stopniowy rozkład świata, władza jako demoralizująca
    i nużąca siła)
    – W. Broniewski – „Rozmowa z historią” (poetycki bunt przeciw zawiłościom dziejów)
  • problem władzy – antyutopia (brutalne, nieprzystawanie pięknych
    teorii do rzeczywistości).
    – G. Orwell – „Rok 1984” (system „angsocu” oparty na przemocy, okrucieństwie
    i nienawiści, upodlenie, nieludzki żywot obywateli)
    – G. Orwell – „Folwark zwierzęcy” (od idei do antyidei)
  • problem zła w relacjach międzyludzkich, wpływ wielkiej polityki
    na jednostkę – człowiek „stwarzany” na nowo przez państwo:
    – K. Moczarski – „Rozmowy z katem” (sylwetka Stroopa)
  • świat „odczłowieczony” przez system totalitarny, system
    zniewolenia umysłu („nie ma takiej rzeczy, której by człowiek nie zrobił z głodu
    i bólu”)
    – G. Herling-Grudziński – „Inny świat”
    – T. Borowski – „Opowiadania”

    III. ZAKOŃCZENIE.

    Człowiek jest niewolnikiem własnych działań i tworów. Nie jest zdolny zatrzymać
    uruchomionej przez siebie maszyny dziejów. („Wszystko wychodzi od niego i przeciw
    niemu się zwraca”). Stać nas czasem tylko na „nocne Polaków rozmowy” i bezowocną
    polemikę ze złem.
    [PG]

    Komentarz
    Plan poprawny. Dobrze dobrana lektura. czy nie lepszy
    od Broniewskiego byłby K. K. Baczyński?

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *