filozofia genezyjska

stworzona przez J. Słowackiego („Genezis z Ducha”, „Król-Duch”) koncepcja zakładająca, że na początku świata z Absolutu (Boga) wyłoniły się duchy i to one stworzyły materię, by nabrać formy. Duchy są wiecznymi rewolucjonistami – tworzą coraz to nowsze formy (niszcząc poprzednie) siłą kreacji i woli, by dojść do doskonałości. Powstanie Ziemi było możliwe dzięki rozłamowi: część duchów objawiła się jako światło, część przez lenistwo stworzyło niszczący ogień, który jednak dał początek cywilizacji. Duchy są uszeregowane na kształt drabiny i mają obowiązek pokonywać kolejne jej szczeble. Była to odpowiedź na mesjanizm A. Mickiewicza. Tu także zakłada się ofiarę – by wejść na szczebel wyżej, trzeba zniszczyć poprzednią swą formę, ale tylko dzięki temu można osiągnąć doskonałość.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *