stylizacja językowa

takie ukształtowanie języka utworu, by naśladował on np. język potoczny, gwarę lub – jak to uczynił H. Sienkiewicz w „Trylogii” – polszczyznę XVII-wieczną. Zabieg często stosowany przez pozytywistów, co wynikało z postulatu naukowości literatury.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *